Tja, pak ik nou de draad weer een beetje op of niet? Na maanden huilen en herstellen, doe ik een poging. Dat ik begonnen ben aan mijn eerste roman geeft toch wel een positievere vibe. Er zit ook geen druk op. Als ik elke dag een uurtje schrijf. Of twee uurtjes. Dan ontstaat er zo langzamerhand iets moois. Waar ik in toenemende mate trots op ben. Zo begon ik deze week aan hoofdstuk 18!
Twee weken bezig nu ongeveer. Over de honderd pagina’s leesvoer. Een voorwoord, een inhoud, een playlist en het begin van een dankwoord. Laat ik ook de levensfases die de inspiratie zullen vormen voor eventueel een boek 2, 3 en 4 niet vergeten. Mijn hoofdpersoon heet Laetitia en zij beleeft allerlei zaken die ik ook heb meegemaakt. Misschien niet precies op die manier. Misschien niet precies in die volgorde. Misschien ook wel. Het plot is in ieder geval nogal wervelend. Net als mijn leven.
Volg je mijn blog al heel lang? Kan niet missen: je gaat dingen herkennen, maar dan nu met de achter de schermen juice die uiteraard nooit op de blog verscheen. Mijn eerste roman speelt zich af vlak na mijn – of nou ja Laetitia’s – scheiding en gaat eindigen begin 2020. Wat was er ook alweer in dat jaar? Juist. Dat.
Het is therapeutisch om te schrijven, merk ik. Niet alleen vanwege het duiden van situaties en emoties van toen, maar vooral omdat er echt een tastbaar ‘ding’ ontstaat. Een leesboek. Iets waar ik zelf van zou smullen. Mijn boekenclub nieuwsbrief heeft ook al 1 abonnee! De kop is er af.
Het geeft me de energie om weer ergens plezier aan te beleven. Het niet ontvangen van een ziektewet-uitkering nadat ik ziek uit dienst moest, gaf erg veel stress. Overigens heb ik het geld nog steeds niet, maar het UWV is er mee bezig om dit te vorderen en daarna aan mij uit te keren. Ik had me graag gefocust op puur het lichamelijke herstel van het niersteen traject en de stent. Ach, zoals altijd mocht het niet zo zijn. Is ook niet spannend in een boek als alles gaat zoals het zou moeten gaan. Let’s focus on the juice dan maar…
En op ‘influencen’ want ik besloot om toch weer een paar uitnodigingen aan te nemen en wat barterdeal campagnes op tiktok te doen. Dus kwam er een samenwerking met Moodies Undies menstruatieondergoed en de HEMA Back to School collectie. Leuk om creatief te zijn met video én vooral heel fijn om lekker te kunnen shoppen met shoptegoed gezien mijn … precaire financiële situatie. Ook voor de blog kwam er een opdrachtje binnen die weinig effort vroeg. En ik meldde me aan voor wat leuke evenementjes.
De Zwitserse regio Crans-Montana nodigde me uit voor een potje indoor golfen bij Club Birdies in Amsterdam met aansluitend een hapje en drankje. Het was zo gezellig dat ik pas laat in de avond huiswaarts keerde. De sociale contacten deden me goed. Ook bij de perslunch van BoerenBed in Aarlanderveen op tien minuutjes rijden van mijn huis. Bij TaartEnTuin bekeken we de tenten die bij elke locatie hetzelfde zijn en hoorden we meer over het concept. Even weer wat andere vibes.
Met de hitte en de late WK wedstrijden hoef ik me ook niet schuldig te voelen over middagdutjes hier en daar. En schoolpresentaties en andere afspraken voor de kinderen, houden me betrokken bij hun leefwereld. Weet je dat ik ook al een paar keer in mocht vallen bij de klaverjasclub van mijn ouders? Gezellig een spelletje spelen en over koetjes en kalfjes kletsen, is erg fijn.
Een standaard nietszeggende afwijzing ontvangen van een bedrijf waarmee je 4 sollicitatiegesprekken hebt gevoerd is dat niet. In het laatste gesprek werd gezegd “ik denk dat je een aanwinst zult zijn voor ons team”. Een mailtje. Geen belletje. Geen reden waar ik van kan leren. En begin dit jaar ben ik opgelicht en nu probeer ik dus al maanden mijn geld terug te krijgen. Mijn telefoontjes worden niet beantwoord. Het is allemaal om moedeloos van te worden. Ik verlang naar een zorgeloos leven, maar het is mij niet gegund. Als je me zoekt: ik duik in mijn schrijfbubbel. Daar buiten is het leven momenteel behoorlijk KUT.
Lief dat je me volgt en gezellig meeleest.
Dank daarvoor,
Marguerita
